در گلستان سعدی آمده است : لقمان را گفتند حکمت را از که آموختی؟ گفت از نابینایان که تا جای نبینند پای ننهند. و دیگر بار در گلستان است: لقمان را گفتند ادب از که آموختی؟ گفت از بی ادبان... هر چه از ایشان در نظرم ناپسند آمد از فعل آن پرهیز کردم. و نیز در همان کتاب آمده است: کاروانی در زمین یونان بزدند و نعمت بی قیاس ببردند. بازرگانان گریه و زاری کردند و خدا و پیغمبر شفیع آوردند. فایده نبود.لقمان حکیم در آن کاروان بود. یکی گفتش از کاروانیان اینان را نصیحتی کنی و موعظه ای گویی تا طرفی از مال ما دست بدارند که دریغ باشد چندین نعمت که ضایع شود. گفت دریغ کلمه حکمت باشد با ایشان گفتن !
آهـنـی را کـه مـوریـانــه بـخــورد                    نتوان برد از او به صیقل، زنگ

با سیه دل، چه سود گفتن وعظ                       نـرود مـیـخ آهـنـین در سنگ

---

ارسال به شبکه های اجتماعی

نظر (0)

نام

ایمیل (اختیاری):

نظر

کوچک | بزرگ

من خوانده ام و قبول می کنم تمامی قوانین را.

ارسال نظر