او در روستاي ساروق فراهان اراك مشغول كار كشاورزي بود. يكسال، روحاني و مبلغي كه براي تبليغ و بيان احكام وحلال و حرام الهي به روستاي آنها آمده بود، در منبر از خمس و زكات ، مسائلي را می گوید و توضيح می دهد كه كسانيكه گندمشان بحد نصاب برسد و زكات و حق فقرا را ندهند، مالشان مخلوط به حرام مي شود و اگر با عين پول آن گندمهاي زكات نداده، لباس یا خانه تهيه كنند و با آن نماز بخوانند نمازشان در آن خانه و در آن لباس باطل است.

محمدكاظم چون مي دانست صاحب زميني كه او در آن كار مي كند اهل پرداختن زكات و حق فقرا نيست؛ لذا به اين فكر فرو می رود كه مال او مخلوط به حرامست و زندگي او با پول حرام و يا مشتبه حرام اداره مي شود!

وی به صاحب زمين مسئله پرداخت زكات را يادآوري می کند ولي او زير بار نمی رود. از اينرو محمدكاظم تصميم می گیرد از آن روستا هجرت كرده و در جاي ديگری مشغول به كار شود ، كه اجرت او حلال و پاك باشد .

چند سالي خارج از آن روستا به فعاليت می پردازد تا اينكه از او خواسته می شود به روستاي خود بازگشته و زميني کوچک با مقداري گندم در اختيار او گذاشته كه خودش مستقلا براي خود كشاورزي كند.
او همان سال اول، نصف آن گندم را شايد به عنوان پرداخت زكات به فقرا داده و نصف ديگر را در زمين می پاشيد. خدا به زراعت او بركت می دهد به حدي كه بيش از معمول برداشت می نماید.
از همان سال ، بنا می گذارد تا نيمي از برداشت خود را به فقرا دهد. (با اينكه زكات يكدهم محصول است)

يكسال ، هنگام برداشت محصول پس از چند روز كه خرمنش را كوبيده بود مشغول باد دادن خرمن شده بود كه كاهش جدا شود، نزدیک ظهر، باد از وزش می ایستد! او ناتوان از ادامه کار، قصد عزیمت به خانه می کند. در راه ، يكي از فقراي روستا به او مي رسد و مي گويد که امسال از محصولت چيزي بما ندادي و ما را فراموش كردي ! محمدكاظم به او ميگويد که فراموش نكرده، ولي هنوز نتوانسته محصولش را جمع آوری كند.
در این لحظه محمدكاظم که دلش آرام نمي گيرد، به مزرعه برگشته مقداري گندم، با زحمت زياد جمع آوري کرده و به سمت منزل آن شخص فقیر به راه می افتد.
در ميانه ى راه هنگــامى كه براى استراحتى كوتاه در جلـوى سكـوى امامزاده مى نشيند تا قدرى استراحت كند مشاهـده مى كنـد دو نفر آقا سيد با لبـاسهاى پاك و پاكيزه به طرف او مى آيند و  به او سلام مى دهند, و مى گويند: محمد كاظم آيا نمى آئى برويم براى اين امامزاده زيارتى بكنيم , يا فاتحه خوانى بكنيم .

محمــد كاظـم مى گويد: آقا من قبلا زيـارت رفتـه ام و فاتحـه خوانده ام , حـالا مى خواهـم بـروم منـزل یکی از دوستان.

آقــايــان مى گويند: حالا بيا با ما هم يك زيارتى بكن - يا فاتحه اى بخوان ـ محمـد كاظم همراه آنان براه مى افتد و وارد امامزاده مى شوند و به ترتيب وارد امامزده اولى و سپس امامزاده بعدى مى شوند و در آنجا فاتحه مى خوانند .

محمد كاظم همچنان آرام و خاموش ايستاده و به قرائت آنان گوش مى دهد , بعد او مشاهده مى كند كه در اطراف سقف امامزاده كلمات روشن نوشته شده است , و آنوقت يكى از آن دو نفر رو به محمد كاظم كرده و مى گويد: محمد كاظم پس چرا چيزى نمى خوانى . محمد كاظم مى گويد: آقا من كـه ملا نرفته ام , من كه سـواد ندارم , جـوان ناشناسى مـى گويـــد: ولى تو مــى توانـى بخوانى و آن وقت آن جوان نـاشناس دست خودش را به سينـه ى محمـد كاظـم مى گذارد و مى گويد: حالا بخوان كربلائى كاظم مى گويد: چه بخوانم ؟ آن آقا مى گويد: اينطور بخوان:
ان ربكم اللّه الذى خلق السموات و الارض فى ستة ايام ... انى اخاف عليكم عذاب يوم عظيم
(از سوره ى اعراف آيه ى 53 تا آخر آيه 59)


آيه قرآن تمام مى شود و كربلائـى كاظـم بـرمى گردد. حرفى بزند و يـا چيزى بپرسد, مى بيند هيچكـس همراهش نيست و خودش در درون امامزاده ايستاده است و نوشته اى هم روى سقف نيست و سقف تاريك و خــاموش است و از آن دو جوان هم خبـرى نيست . كربـلائـى كاظم از مشاهده ى اين وضعيت بيهـوش مى شود و در همانجا نقش بر زمين مى شود و بعد از اينكه به هوش مى آيد مـى بيند كلمـاتى را با خودش از حفظ مى خواند كه همان قرآن كريم است . كربلائى كاظم كه خودش هم نمى فهمد چه واقعـه اى روى داده است به نزد حاج آقا صابر عالم و پيشنماز مسجد محل مى رود و داستان خودش را بازگو مى كند. آقاى حاج آقا صابر از او آزمايش مى كنـد مى بيند او حافظ قرآن شده است و به مردم مى گويد: بله كار اين آقا درست است و نظر كرده شده است . آنوقت مردم مسجد مى ريزند بر سر او و لباسش را به عنوان تبرك تكه تكه كـرده، مى برنـد و داستـان حفظ قرآن او آهسته آهسته شيوع پيدا مى كند و مشهور خاص و عام مى گردد.

تصديق و گواهى مراجع پيرامون حفط قرآن كربلائى كاظم
1 - دستخط مرحوم آية اللّه حاج سيد محمد هادى ميلانى

جناب غله زارى كه ميدانستند كربلائى كاظم در كربلا خدمت حضرت آية اللّه ميلانى رسيده است , نامه اى به ايشان نوشته , نظر معظم له را پيرامون كربلائى كاظم سوال مى كند و ايشان در جواب مى نويسند:

بسمه جلت اسماوه با ايشان در مجالس عديده در نجف اشرف و در كـربلا ملاقاتمان شد و جمعى از اهل علم حضور داشتند و همچنين از ساير طبقات هم بودند و به انحاء كثيره و طرق مختلفه از ايشان اختبار شد, حقيقتا مهارتشان در اطلاع به آيات و كلمات قـرآن مجيد امـرى است بر خلاف عـادت و موهبتى است الهيـه و هر شخص با ايشان قدرى معـاشرت داشته باشد و به اوضـاع و احوال ايشان در مـراحل عاديه مطلع شود و قـوه حافظه ايشان را در ساير امـور امتحان نمايد كاملا ملتفت مى شود و مى يابد كه تسلط ايشان به جميع خصوصيـات قرآن مجيد كرامت فوق العاده بوده ...

الاحقر محمد هادى الحسينى الميلانى

2 - علامه امينى (صاحب الغدير) كربلائى كاظم در نجف اشـرف به خدمت آية اللّه علامـه امينى صاحب الغـدير نيز مشرف مى شود و علامه امينى ضمن گفتگوها و آزمايش هاى متعدد مى گويد: كربلائى كاظم كلمـه ربوا چند بار و در كجـاى قرآن آمده است ؟ كربلائى كاظم مى گويد: در هفت سوره پنج تا در سوره ى بقره , يكى هم در سوره ى آل عمران , يا ايها الذين آمنوا لا تاكلوا الربا ديگرى هم در سوره ى نساء , و اخذهم الربوا و قد نهوا عنه ...

3 - مرحوم آية اللّه حاج سيد عبداللّه شيرازى

كربلائى كاظم به دعوت مرحوم شيخ عباسعلى اسلامى رئيس محترم جامعه تعليمـات اسلامى از مـلاير به كرمانشاه آمد و در آنجا بسيارى از مردم در مجـالس و محـافل مذهبى بـا كربـلائى كاظـم ملاقات كرده آزمايش هاى متعدد نمودند - و پس از آزمايش هاى متعددمرحوم آيت اللّه شيرازى نامبرده را با خود به نجف اشرف برده و مدت دو ماه درمنزل خودش از ايشان پذيرائى كرد و نامبرده را به مراجع عالى تقليد و وعاظ وطلاب علوم دين و عموم طبقات مردم , در مساجد و مجـالس معرفى نمودند , در يكى ازروزها در منـزل ايشان , غلط موجود در كتاب مغنى اللبيب توسط كربلائى كاظم فاش شد .

در اينجا بايد يـادآور شد كه كتـاب مغنى اللبيب قرن هـاست به عنـوان يـك كتاب درسى خوانده مى شود و صاحب مغنى يك آيه را با اندك تفاوت آورده است و تاكنون هيچ كس دقت نكرده است كه آيه داراى اشتباه است و هنگامى كه كتاب راجلوى كربلائى كاظم مى گذارند , و آيه را مى خوانند , او مى گويد: اين آيه اشتباه است كه به جاى ف - و , آمده يا بالعكس ,

4 - ملاقات با مراجع نجف و كربلا و كاظمين كربلائى كاظم چندين بار به كربلا و نجف مسافرت كرده است كه در هر نوبت بـراى او قضايـاى متعـددى نقل شده است , نامبرده در سفر اول خود , مدت چهار ماه در عتبات عاليات اقامت مى كند , در اين مدت در منازل آقايان حضرات : آية اللّه شاهرودى ,علامه فقيه آية اللّه حاج شيخ محمد حسين كاشف الغطاء حضرت آية اللّه سيد محسن حكيم , مرجع عاليقدر , آية اللّه آقا سيد مرتضى صدر العلماء تهرانى , آية اللّه شيخ ‌نصراللّه خلخالى , نماينده مرحوم آية اللّه العظمى بروجردى و آية اللّه حـاج شيخ ‌حسين وحيد خراسانى و بسيـارى از علماء و بزرگان اقامت كرده و به كرات مورد آزمايش قرار گرفته است .

نامبرده همچنين در كاظميـن خـدمت آيـة اللّه آقا ضياءالدين تويسركانى و حاج سيدعبدالهادى شيرازى , مشرف شـده و به دعوت حاج شيخ على خان كويتى , به همراه تنى چند از علماى نامدار به كويت مسافرت كرده با بزرگان كويت و امير كويت ملاقات نموده است .

5 - ملاقات با مراجع تقليد در قم

كربلائى كاظم دفعات متعدد نيز به قم آمده و در حقيقت او را به قم آورده اند ,نامبرده در اين شهر مذهبى و مركز حوزه روحـانيت , با بسيـارى از علمــا و بزرگان ملاقـات نموده تقريبا كسى در قم نبـود مگر اينكه كربلائى كاظم را ديده و وصف او را شنيده است .

كـربلائى كاظم در قم از راحتى بيشترى برخوردار بود , چونكه جاى او بيشتر اوقات درمدرسه ى فيضيه بود و در هر شب و هر روز به حجره ى يكى از طلاب دعوت مى شـد و در هرجلسـه و مجلس و محفـلى , گروه زيادى به ديدن او مى آمدند و سؤالات گـونــاگـونى پيرامون قرآن از او مى پرسيدنـد , در مورد خواص آيات , تعداد كلمات , تعدادحروف در قرآن , كدام آيه بيش از ديگر آيات ميم دارد , كدام سوره چند حرف ق دارد , كلمه حكمت چنـد بار در قرآن آمده است , اسامى سور چگونه است كه نامبرده اسامى سوره ها را به كلمات اول آنها مى شناخت , و پيوسته در مجلس او چنين سوالاتى مطرح مى شد , متاسفانه از آنجا كه خيلى سريع جواب مى داد , نوشتن آنهامشكل بود و اغلب اشخاص استفاده هاى فنى و علمى از حفظ او نمى كردند .

در هر حال نامبرده در قم با گروه بسيارى از اهل علم و بزرگان ملاقات كرده كه ازآن ميـان حضرات , حاج سيد احمـد زنجانى , آية اللّه سيد شهاب الدين نجفـى مـرعشى ,آية اللّه سيـد محمـد حجت كوه كمره اى و مرحوم سيد صدرالدين صدر و حضرت آية اللّه حاج سيد حسين بروجردى طباطبائى قـدس اللّه اسـرار هـم الشريفه ملاقات گفتگو نمودكه در هر ملاقات سخنان گوناگون گفته شده و داستان هاى متعدد دارد . كه مرحوم آيـة اللّه زنجانى از كربلائى كاظـم به كشف الايات زنده و متحـرك تعبيرمـى فرمودند و آيت اللّه صدر مى فرمودند , اين مرد كشاورز چه عملى داشته است كه اينطور مورد عنايت پروردگار قرار گرفته است .

6 - كربلائى كاظم در محضر مرحوم آية اللّه بروجردى (قدس سره )

آقاى سيد اسماعيل علوى در سال 1330 شمسى كربلائى كاظـم را از ملاير و يا تويسركان بـه قم مى آورد و او را به منزل آية اللّه بروجردى مى برد و در اين هنگام داستان اوشهرت گرفته بود , درمورد ملاقات كربلائى كاظم بـا مرحوم آية اللّه بروجردى روايات متعددى نقل شده كـه در اينجا روايت را از زبـان كربلائى كاظـم مى شنويم كه براى جناب آقاى غله زارى نقل كرده است .

كربلائى كاظم در اين مورد با تعبيرات دهاتى خودش چنين مى گويد : در منزل آقا ,من آهسته آهسته قرآن مى خوانـدم , ديدم همه آنها كه با آقاى آيت اللّه كارداشتند بيكار نشسته اند , من گفتم چرا بيكار نشسته ايد , لااقل تا تشريف آوردن آقا , قرآن برخوانيد , بازديدم كه قرآن نمى خـوانند , خود من قـرآن مى خواندم , آنها كه ديدند من قرآن مى خوانم , گفتند تو اين همه آيه ها را چطور حفظ كرده اى , گفتم ما درس نخوانده ايم , همين طورى به ما موهبت شده , آنها گفتند , شما همان كربلائى كاظم هستى , گفتم بله , آنها رفتند بــه آيت اللّه خبر دادند , بعد آيت اللّه تشريف آوردند , پس از احوال پرسى يك صفحه قرآن را باز كردند فرمودند: دنبال اين آيه ها را بخوان . اذ يعدكم اللّه احدى الطائفتين آنوقت قـرآن را بستند , من دنباله ى آيه را خواندم و گفتم : اول آيه حرف واو دارد,و شما آنرا نخوانديد , آيـه هست و اذ يعدكم اللّه ايشان لبخندى زدند وحاضران با من تندى كردند و گفتند: آقا درست خوانده اند ,من گفتم , شما اين قرآن را بگيريد پيدا كنيد . آنها قرآن را آوردند خيلى گشتند , پيدا نكردند , گفتم بدهيـد برايتان پيدا كنم ,قرآن را گـرفتم و آيـه را در سوره ى انفال نشان دادم , همه ديدند , آيه آنطوراست كه من خوانده ام . بعد ايشـان آيات ديگرى خواندند و من دنبالـه ى آنها را قرائت كردم و گفتم در كدام سـوره و در كـدام جـزء است .آقا فرمودند كربلائى كاظم جلو بيا با هم مصافحـه كنيم , من جلـو رفتم با آقاى آيت اللّه ديـده بوسى كرديم . مـن به آقا عرض كردم شما اين همه از من پرسيديد , ديدى كـه من دانستم , حالا من مى خـواهيم يك كلام از شما بپرسم , آقا تبسمى كرد و حضار ازاين سوال من بخنده افتادند .

بعد آيت اللّه فرمودند: بپرس پس گفتم بگو ببينم كدام سوره است كه هفت حرف را نداردآقا قدرى فكر كرد و فرمود: به خاطرندارم شما خودت بگو ,من گفتم آن سوره فاتحة الكتاب است كه هفت حرف ندارد و چون اين هفت حرف ,مربوط به هفت طبقـه ى جهنم است , آنـرا از فاتحة الكتاب كـه سوره ى رحمت است برداشتند و آن هفت حرف اين است : ث - ج - خ - ز - ش - ظ - ف

و بعد كربلائى كاظم آياتى را مى خواند كه اين حروف در آنها آمده كه آنها دركلمات ثبور , جهنم , خسران , زقوم , شقوا , لظى ,فزع آمده است . كربلائى كاظم مى گويد: آقاى آيت اللّه بروجردى قلم و كاغذ خواستند و اينهـا را نوشتند - دستور فـرمودند نوشتند - بعد هم صد تومان به ما انعام دادند ... بعد من خداحافظى كردم و بيرون آمدم .

داستان اينكـه حضرت آية اللّه بروجردى يك واو نخوانده اند و كربلائى كاظم آنراتصحيح كرده است , خيلى در آن روزها صدا مى كند , بخصوص كه مرحوم آيت اللّه بروجردى از دقت عمل شگفت انگيز و فوق العاده اى برخوردار بود و حتى در قرائت نامه ها كه قرائت مى كردند اگر يك كسى يك نقطه اى كم و يا زيـاد گـذارده بود تذكرمى دادند و اگر كسى يك دندانه از حرفى را كم و زياد مى نوشت , ايشان زير آن قلم مـى كشيدند و كلمه كلمه قرائت مى كردند .

البته اينكـه حاضران بـه او تنـدى كرده اند براى آزمايش كـربلائى كاظـم بـوده است كه مع ذلك او حـرف خودش را تكـرار مـى كنـد و معلـوم است تبسم حضرت آية اللّه بروجـردى به خاطر توجه به دقت و شگفتى حفظ كربلائى كاظم بـوده است و ايشان خواستند ببينندآيـا او متوجـه مى شود يا اينكـه متوجـه نمى شود.
مرحوم خالصي زاده قرآن موجود را با حفظ كربلائي كاظم ، مقابله نموده كه كاملا مطابق بوده است .

معجزه افاضه خارق العاده قرآن مجيد در آن ايام ، يك مشت محكم بر دهان كمونيست ها و ملحدين و منكرين زد و آنان را مات و مبهوت نمود و از سوي ديگر دانشجويان و محصلين دسته دسته به مساجد و ديگر محافل مي آمدند و بعد از مطرح كردن دهها و صدها سئوال و ديدن قيافه مظلوم و معصوم او يقين مي كردند كه يك معجزه بزرگ در مورد او واقع شده است .

او بطور دائم در حال قرائت قرآن كريم بوده به نحوي كه در يك شبانه روز ، قرآن را ختم مي نمود. اين موضوع نشان مي دهد كه كربلائي كاظم  تحت تأثير همان امر غيبي كه وي را حافظ قرآن كرده بود ، دائما قرآن تلاوت نمايد.
ويژگيهاي حفظ كربلائي كاظم كه مبين اين است كه اين امر يك معجزه صرف بوده است و با هيچ امر مادي ديگر نمي توان آنرا توجيه و تأويل نمود .

آقاي آيت الله حائري يزدي در مورد اين قضيه چنين نوشته اند :
كربلائي كاظم معلوم بود كه مورد عنايت غيبي است. من كتاب "درر"، چاپ اول كه خيلي خط آن ريز و درهم است به او نشان دادم تقريباٌ فوري دست روي يك جمله آن كه قسمتي از آيه قرآن بود گذاشت و آن قسمتي از سوره شريفه نبأ بود و گفت اين قرآن است و آنرا خواند. در صورتي كه براي خود من به آن آساني مشهود نبود. او مي گفت سواد غير قرآني ندارم و حروف قرآن مانند نوري نزد من درخشندگي دارند .

حضرت آقاي رازي مي نويسد كربلائي كاظم را براي نارحتي چشمش بمطب پروفسور صدوقي چشم پزشك معروف تهران بردم. او را معرفي كردم  و گفتم اين مرد ، همان حافظ قرآن عصر ما است كه با نداشتن سواد و حافظه ، همه قرآن را به سبب اعجاز ، حافظ شده و شما هر آيه اي را از ايشان سوال كنيد بيدرنگ مي گويد آيه چندم كدام سوره است؟ قبل و بعدش چيست ؟ و عجيب تر اينكه هر آيه اي را بخوانيد از هر قرآن چاپي يا خطي ، ريز خط يا درشت خط فورا پيدا مي كند و نشان ميدهد.

دكتر گفت آيه انما الخمر و الميسر در كدام سوره است ؟ کربلایی کاظم فورا جواب داد .

دکتر يك قرآن خطي نفيس كه در قفسه كتابهايش بود برداشت و بدست كربلائي كاظم داد و گفت پدر! آيه انما الخمر را از اين قرآن نشان بده؟ كربلائي كاظم ، قرآن را گرفت و باز كرد و گفت بفرمائيد .

ديديم آيه مزبور در همان صفحه بود!!! دكتر صدوقي از ديدن اين امر تكاني خورده و گفت افسوس كه ما با داشتن اين معجزات روشن، براي دين و مذهبمان حركتی نمي كنيم. اگر چنين شخصي در آمريكا يا اروپا بود چقدر از او استفاده مادي و معنوي ميكردند و همه روزه او را در معرض نمايش و آزمايش قرار مي دادند.

كسي از علماي ملاير گفته بود كربلائي كاظم يك ماه رمضان در ملاير ميهمان من بود و من هرچه مي خواستم او دعاهاي سي روزه ماه رمضان را ياد بگيرد نتوانست! ولي به معجزه ای تمام قرآن را مستقيما  و معكوسا تند و سريع بدون هيچ توقفي مي خواند!

گاه بعضي از طلاب چندين جمله ازآيات مختلف قرآن را از سوره هاي متعدد گرفته و با هم تلفيق مي كردند البته تلفيق مناسب نه زننده و معلوم البطلان و مي گفتند كربلایی كاظم اين آيه در كدام سوره است؟ او خنده اي مي كرد و مي گفت ناقلاگري مي كنيد! جمله اول در فلان سوره و قبل و بعدش اين است و جمله دوم در فلان سوره و قبل بعدش چنين است و همچنين جمله هاي ديگر.

يكي از علماء می گويد مكرر او را امتحان كرديم، هر آيه را از مي پرسيديم فورا مي گفت از فلان سوره است و عجيبتر آنكه هر سوره اي را ميتوانست بقهقرا بخواند، يعني از آخر سوره تا اول آنرا مي خواند و نيز فرمود كتاب تفسير صافي در دست داشتم ، برايش باز كردم ، گفتم اين قرآنست و از روي خط آن بخوان .

كتاب را گرفت چون در آن نظر كرد ، گفت تمام اين صفحه قرآن نيست! و روي آيه هاي شريفه دست مي گذاشت و مي گفت تنها اين سطر قرآن است يا اين نيم سطر قرآن است و هكذا و مابقي قرآن نيست!!
گفتم از كجا مي گوئي؟ تو كه سواد عربي و فارس نداري؟ گفت درست است، اما كلام خدا نور است ، اين قسمت، نوراني و قسمت ديگرش تاريك است يعني نسبت به نورانيت قرآن.
مرحوم شهيد سيد عبدالحسين واحدي كه از سران فدائيان اسلام بود، با زحمت از چند سوره ، كلماتي را بطوري كنار هم تنظيم كرده بود كه وقتي درمحضر جمعي از علماء آنها را خواند هيچيك از آنها حتي احتمال هم نداده بودند كه آن آيه اي از قرآن نباشد. ولي كربلائي كاظم به او گفت اين كلمه را از فلان سوره و آن كلمه را از فلان سوره ديگر و تقريبا بيست كلمه را از بيست سوره همه را يك يك نام برد و قبل و بعد آن كلمه ها را از همان سوره اي كه نام مي برد تلاوت مي كرد و گفت چند واو هم از جيب براي وصل كردن كلمات در بين آنها گذاشته اي و ميخواهي مرا امتحان كني اين عمل در حضور جمعي از علماء بود كه همه به او احسنت و آفرين گفتند و حتي بعضي از بزرگان از جا برخاستند و دست او را بوسيدند.

مرحوم آيه الله العظمي حاج سيد محمد تقي خونساري پس از اينكه كربلائي كاظم را امتحان كردند به او فرمودند آيا ميتواني قرآن را از آخر به اول بخواني؟ گفت آري و شروع كرد بخواندن سوره بقره كه بزرگترين سوره قرآنست از آخرين آيه بطرف اول.

آقاي خوانساري رحمه الله عليه فرمودند بسيار عجيب است! من شصت سالست كه سوره قل هوالله احد را كه چهار آيه است مي خوانم و نمي توانم بدون فكر و تامل از آخر به اول آيه بخوانم و اما اين مرد "امل" دهاتي سوره بقره را كه 286 آيه دارد بدون تامل مستقيما و معكوسا از حفظ ميخواند !!!
قبر مرحوم کربلایی کاظم در قم، قبرستان نو، روبروی حرم مطهر حضرت معصومه واقع است.

---

ارسال به شبکه های اجتماعی

نظر (1)

نام

ایمیل (اختیاری):

نظر

کوچک | بزرگ

من خوانده ام و قبول می کنم تمامی قوانین را.

ارسال نظر